Arrastrando las palabras. 1+1 poemas de Ninko Kirílov

 

Por Ninko Kirílov*

Traducción del búlgaro al español por Marco Vidal González**

Crédito de la foto el autor

 

 

Arrastrando las palabras.

1+1 poemas de Ninko Kirílov

 

 

Brújula

 

en el norte estaba el paritorio

en el sur estaba el cementerio

en el oeste estaba la taberna

en el este, el puticlub

 

y en el centro follaban

y parían

y bebían

morían

 

 

 

Cómo eché a una desconocida de casa

 

invité a una desconocida a casa

encontró mi bloque con dificultad

al final lo logró

hablaba lento y arrastrando las palabras

me dijo que mi casa era horrible

cómo podía vivir aquí, preguntó

estuve con ella en la terraza, mientras fumaba

cómo podía no haber cogido algo de beber, preguntó

le dije que estaba bien

y que era ella quien debía traer algo

intentó encender el cigarrillo en la habitación

rompí el cigarrillo

le dije que me había bebido una botella de vodka

la botella vacía estaba en la mesa

yo estaba en el sofá

estaba relativamente sobrio y tranquilo

le pedí que se fuera

llamó un taxi

dijo que esta había sido la bienvenida más horrible

la corregí, le dije que

esta había sido la despedida más horrible

se fue

ventilé después de que se marchara

 

luego me escribió un mensaje:

por primera vez me echan

sin haber hecho una mamada

 

 

 

———————————————————————————————————————-

(poemas en su idioma original, búlgaro)

 

 

El poeta Ninko Kirílov

 

1+1 poemas de Ninko Kirílov

 

 

Компас

 

на север имаше родилен дом

на юг си бяха гробищата

на запад беше кръчмата

на изток – публичният дом

 

а в центъра се чукаха

и раждаха

и пиеха

умираха

 

 

 

Как изхвърлих непозната жена от нас

 

поканих непозната жена у нас

трудно намери блока ми

най-накрая успя

говореше бавно и заваляно

каза, че у нас е ужасно

как мога да живея тук, попита

стоях с нея на терасата, докато пушеше

как може да не съм взел нещо за пиене, попита

казах ѝ, че аз съм си добре

и че би трябвало тя да донесе нещо

опита да запали цигара в стаята

смачках цигарата

казах ѝ, че съм изпил бутилка водка

празната бутилка си стоеше на масата

аз си стоях на дивана

бях сравнително трезвен и спокоен

помолих я да си ходи

повика си такси

каза, че

това е най-ужасното посрещане някога

поправих я, че

това е най-ужасното изпращане някога

тръгна си

проветрих след нея

 

после ми писа:

за пръв път ме изхвърлят

без да съм правила свирка

 

 

 

 

 

*(Vidin-Bulgaria, 1983). Poeta y dramaturgo. Obtuvo diferentes concursos, principalmente en relato breve y poesía. Ha publicado Dvoinitsi i zhivotni (2013), Chovek sred horata (2017), Tri piesi (2018), Po-surovo (2019), Padane zavinagi (2021) y I drugi dupki (2022).

 

 

 

**(Sanlúcar de Barrameda-España, 1995). Poeta y traductor. Graduado en Lenguas Modernas y sus literaturas con mención en Lenguas Eslavas por la Universidad de Granada (España). Obtuvo el Premio Mundos y Colores (2017) de la Asociación de Periodistas hispanohablantes de Bulgaria por su blog literario La tortuga búlgara, donde escribe sobre lengua, literatura y cultura búlgaras. Fue finalista en la II Justa Poética Alexandre Amad por su poema “Tres maricas”. Es uno de los redactores de la revista búlgara нова социална поезия (‘nueva poesía social’), donde publica regularmente. Se desempeña como traductor de poesía del búlgaro y del macedonio al español. Ha traducido y publicado los poemarios Nueva poesía social. La antología (2020), Muchacha blanca, de Vladimir Sabourín (2020) y El muchacho azul, de Aleksandar Vutimski (2020).