Regístrate
Se enviará la contraseña a tu correo electrónico.

 

Vallejo & Co. presenta una selección de poemas de Ventislav Arnaoudov, poeta integrante del libro Nueva Poesía Social. La Antología (2020), publicado por CreateSpace Ed. el que pueden encontrar dando click aquí.

 

Por Ventsislav Arnaoudov*

Traducción del búlgaro al español por Marco Vidal González**

Crédito de la foto (izq.) CreateSpace Ed. /

(der.)el autor

 

3 poemas de Nueva Poesía Social.

La Antología (2020),

de Ventsislav Arnaoudov

 

 

 

 

holy

el barniz de la guitarra está borrado tal como

la risa de ella en los ojos muertos de él

ella canta

en las praderas celestiales

con los hombros rozando las hierbas

habiendo cogido la cabeza de él en su regazo

canta

su voz carcomida por la risa pelirroja de los atardeceres que no terminan de extinguirse

canta

los ojos brillan con la lluvia de los pozos eternos

las abejas son doradas

sobre la oscura miel del cabello de ella

las abejas son doradas

sobre la oscura miel de la sangre de él

ella canta. no duerme. no se muere.

 

 

 

Los pobres

¿quién os podrá matar?

mientras dormís con un ojo ciego y otro abierto

mientras la mañana hace brasas la noche

mientras el polvo yace en vuestra nariz tras sonaros por primera vez

mientras el barro alcanza vuestras gargantas pero no le basta ni a dios

mientras bufáis sin rumbo pero no sois ni burros ni caballos ni siquiera centauros

mientras vuestras costillas se balancean en los ganchos celestiales

mientras vuestra agua es mucosidad, sudor y semen

mientras vuestras desnudas encías carcomen el sol

mientras llamáis cariño a vuestras putas

mientras en las desoladas tierras permanecen abiertas vuestras tumbas abandonadas

muertos no podéis

muertos no podéis

no podéis

morir

solo sois cada vez más y más

¿quién os podrá matar?

 

El poeta Ventislav Arnaoudov

 

en la terraza sentado junto a su abuela

sus talones tensados sobre el mosaico

sus muslos aprietan el tarro con los peces

mojados los dedos cierran el agujero

para que no disminuya el agua

para que no crezca la debilidad

le cuenta algo le pregunta

y sus palabras caen en su regazo

sin esperar ni un sonido ni una respuesta

de alguna manera sabe que sea como sea oirá

cuando su voz se derrame en el cielo

cuando humedezca la tierra

mientras habla con los peces

 

 

 

——————————————————————————————————————

(poemas en su idioma original, búlgaro)

 

 

holy

изтрит е лакът на китарата като

смеха й от очите му мъртви

тя пее

в небесните пасбища

с рамене опрени във тревите

взела главата му в скута си

пее

гласът й изяждан от рижия смях на негаснещи залези

пее

очите блестят с дъждовете на вечните кладенци

пчелите са златни

по тъмния мед на косите й

пчелите са златни

по тъмния мед на кръвта му

тя пее. не спи. не умира.

 

 

 

Бедните

кой може вас да убие?

докато спите с едно сляпо и едно отворено око

докато утрото прави нощта ви на въглен

докато прахта е в ноздрите ви с първото изплакване

докато калта стига до гърлата ви но не стига на бог

докато без път пръхтите ни осли ни коне ни кентаври

докато ребрата ви се люлеят по небесните ченгели

докато водата ви е слуз и пот и семе

докато голите ви венци огризват слънцето

докато наричате курвите си любима

докато в пустите земи зеят изоставените ви гробове

мъртви не можете

мъртви не можете

не можете

да умирате

само ставате повече

кой може вас да убие?

 

 

 

на терасата седнал до баба си

ходилата му стегнати върху мозайката

бедрата му стискат буркана със рибите

пръстите мокри закриват отвора

да не стане водата малко

да не стане безсилието повече

разказва й нещо и пита я

а думите в скута й падат

не чака ни звук нито отговор

някак знае че някак ще чуе

когато гласът й прелее в небето

когато накваси земята

докато с рибите говори

 

 

*(Yambol-Bulgaria, 1966). Poeta. Estudió Filología búlgara y fue becario en la Central European University. Se desempeña como profesor de Teoría de la literatura en las universidades San Clemente de Ohrid de Sofía (Bulgaria) y en la New Bulgarian University (Bulgaria). Es coautor de manuales de literatura búlgara y artículos en el campo de la literatura y la teoría literaria. Además, es diseñador gráfico de libros de poesía y de la revista Nueva Poesía Social, donde también participa como redactor.

 

**(Sanlúcar de Barrameda-España, 1995). Poeta y traductor. Graduado en Lenguas modernas y sus literaturas con Mención en lenguas eslavas por la Universidad de Granada (España). Obtuvo el premio Mundos y Colores (2017) de la Asociación de Periodistas Hispanohablantes de Bulgaria por su blog literario La Tortuga Búlgara, donde escribe sobre lengua, literatura y cultura búlgaras. Fue finalista en la II Justa Poética Alexandre Amad por su poema “Tres maricas”. Es uno de los redactores de la revista búlgara Нова социална поезия (‘Nueva Poesía Social’), donde publica regularmente. Se desempeña como traductor de poesía del búlgaro y del macedonio al español. Ha traducido y publicado los poemarios Nueva Poesía Social. La Antología (2020), Muchacha Blanca, de Vladimir Sabourín (2020) y El Muchacho Azul, de Aleksandar Vutimski (2020).

 

Deja un comentario

A %d blogueros les gusta esto: